Wydaje siê, ¿e data odwo³uje siê do wielkiej Powodzi, o której mówi Ksiêga Pochodzenia. ¦wiêto zrodzi³o siê wiêc ku chwale osób, które Bóg zatopi³. Obrzêd ¶wiêtowania przetrwa³  w czasie epok i kultów: od antycznego Rzymu po cywilizacje celtyckie, a¿ do Meksyku i Chin. Rozmno¿y³o siê mnóstwo rytua³ów.

Powraca ten sam motyw w tradycjach ludowych ¶wiêta zmar³ych: wiara w to, ¿e tego dnia nasi zmarli bliscy odwiedzaj± nas tu na ziemi. Z tego powodu rytua³y ¶wiêtowania przybra³y we W³oszech znaczenie i cele podobne. Kult ludowy czci zmar³ych celebruj±c mszê i modl±c siê. Prawd± jest te¿, ¿e wiele z tych antycznych tradycji przetrwa³o do naszych czasów.

Przyjrzyjmy siê niektórym w³oskim zwyczajom, które powoli zanikaj± ustêpuj±c miejsca nowej modzie.

W niektórych strefach Lombardii, w nocy z 1 na 2 listopada umieszcza siê nadal szklankê na stole z wod±, aby zmarli mogli ugasiæ pragnienie.
W Regionie Friuli pozostawia siê zapalon± lampkê, wiadro z wod± i chleb. W Regionie Wenecji, aby z³agodziæ smutek w Dniu Zmar³ych narzeczeni oferuj± przysz³ym narzeczonym torebkê z bobem z kolorowym ciastem francuskim. S± to tzw.”Ko¶ci od Zmar³ych”. W Regionie Trydentu dzwony dzwoni± wiele godzin, aby przywo³aæ dusze i zgromadziæ je wokó³ okien, by mog³y przez nie zagl±daæ. Z tego powodu zastawia siê te¿ stó³ a ognisko pozostaje zapalone przez ca³± noc. Równie¿ w Regionie Piemontu i Val D’Aosta rodziny pozostawiaj± zastawiony stó³ i udaj± siê na cmentarz.
Na wsiach w okolicach miasta Cremona wstaje siê wcze¶nie rano i porz±dkuje ³ó¿ka, aby dusze bliskich mog³y znale¼æ odpoczynek. Potem idzie siê na wie¶ i zbiera m±kê, by przygotowaæ typowe s³odycze zwane „ko¶æmi od zmar³ych”.

¦wiêto Zmar³ych jest dniem szczególnej zadumy i refleksji o przemijaniu ¿ycia. O jego warto¶ci i niepowtarzalno¶ci. W tym dniu czujemy siê bli¿ej tych, którzy odeszli od nas na zawsze. Uczcijmy wiêc ich pamiêæ  w jak najlepszy sposób.

Autorka: Urszula Arczewska

Skomentuj tekst na forum